12 σχόλια Πέμπτη, Νοέμβριος 19, 2009


Η αγορά βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση! Η αγορά πρέπει να κινηθεί! Χρειάζεται ρευστότητα στην αγορά! Έτσι άκουσα και παρακινήθηκα να κάνω το χρέος μου σαν καλός και υπεύθυνος πολίτης και άρρωστος μεταλλάς :Q

Πως; Αγοράζοντας ένα ζευγάρι ηχεία M-Audio Studiophile AV40 [σαν pedophile ακούγεται :#], να πως! Τέρμα τα πλαστικά παιχνιδάκια που περνιούνται για ηχεία, τέρμα τα playmobil μέσα από τα οποία υποτίθεται ότι ακούμε τη μουσική που γουστάρουμε! Τέρμα  η αίσθηση ότι το φτηνό πλαστικό περίβλημα των μικροσκοπικών ηχείων θα ανατιναχτεί κάθε φορά που έκανα ένα palm mute ή έπαιζα μια νότα στο μπάσο [είπαμε μόνο amp sims στο διαμέρισμα...]!

Αν και δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλα [4'' woofer, 3/4'' tweeter, 40watt] παρόλα αυτά ακούγονται τεράστια. Φοβερή ευκρίνεια, γεμάτα μεσαία, γλυκά ψηλά, απόλυτα ελεγχόμενο μπάσο και ευρύτατο στερεοφωνικό πεδίο [τςςς]. Είναι σαν να έχεις τον Warrel Dane να φωνάζει μπροστά σου "Godlessss areeee weeeeeeeeeeeeee" ενώ ο Loomis ξεκωλιάζει την κιθάρα του \m/

Επειδή είναι όμως κατηγορίας monitor έχουν επίπεδη συχνοτική απόκριση [καρα-τςςς --OO--], πράγμα που σημαίνει ότι ακούτε ότι γράφτηκε στο πρωτότυπο υλικό [όσο πρωτότυπο είναι κάτι από το... ραφι :@], χωρίς χρωματισμούς. Οι καλές ηχογραφήσεις ακούγονται μεγαλειώδεις, οι κακές [εντελώς τυχαία... Death Magnetic] χειρότερα από όσο φαντάζεστε.

Άμα θέλετε να αναβαθμίσετε τον ήχο σας αποτελούν, πιστεύω, μια πολύ καλή (και σχετικά οικονομική) επιλογή. Μείνετε μακριά από τα μικρά ηχεία 2.1 καθώς το "subwoofer" το μόνο που κάνει είναι να μπουκώνει τον ήχο, εκτός αν σας αρέσει να ακούτε μια λάσπη από χαμηλές συχνότητες με κάποιον να μιλάει για ζάντες και κώλους, δηλαδή το μοντέρνο rap :p

3 σχόλια Τρίτη, Νοέμβριος 17, 2009


Ψωμί. Παιδεία. Ελευθερία. Αυτό ήταν το σύνθημα και ο πυρήνας της ιδεολογίας μια γενιάς. Της ίδια γενιάς που εξαργύρωσε εκείνη την ιδεολογία με οικονομική χρεωκοπία, κοινωνική αναλγησία και παρακμή.

Η γενιά που ζητούσε ψωμί και εργασία για όλους, μεθόδευσε μια στρεβλή ανάπτυξη χωρίς μέλλον, που μας οδήγησε στο όριο της καθολικής χρεωκοπίας. Η γενιά που ζητούσε ισότητα, κατόρθωσε να εξασφαλίσει για τον εαυτό της προνόμια που δεν ήταν δυνατόν να συντηρήσει, στέλνοντας το λογαριασμό στις νεώτερες γενιές.

Είναι η γενιά, ίσως η πρώτη, που παραδίδει στην επόμενη μια καταρρακωμένη χώρα χωρίς κοινωνική συνοχή, χωρίς γενεαλογική συνείδηση και χωρίς όραμα.

Όλες οι μάχες και οι θυσίες που έκαναν ιστορικά οι γενιές γίνονταν με σκοπό να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους επόμενους. Είναι φυσικός νόμος στα αλήθεια. Οι δικοί τους αγώνες όμως εκφυλίστηκαν στη δημιουργία ενός πλαισίου προστασίας των "κεκτημένων" τους και με μια ειρωνεία της ιστορίας σε μια ιδιόρρυθμη δικτατορία πάνω στο μέλλον των νεότερων γενεών.

Εδώ Πολυτεχνείο; Ίσως το φάντασμα άλλης μιας χαμένης ιστορικής ευκαιρίας...

2 σχόλια Πέμπτη, Νοέμβριος 12, 2009


Πως είναι δυνατόν ένα κόμμα που λειτουργεί μέσα σε ένα δημοκρατικό σύστημα να υπερασπίζεται το Τείχος του Βερολίνου; 'Εχει στα αλήθεια παγιδευτεί το ΚΚΕ στην ιστορικά ηττημένη και ξεπερασμένη ιδεολογία του σοβιετικού τύπου κομουνισμού ή μήπως αυτή η ιδεολογική περιχαράκωση αποτελεί το τέλειο άλλοθι για την ανυπαρξία ρεαλιστικού πολιτικού λόγου, την επιδίωξη μια στείρας σύγκρουσης ως αυτοσκοπό και την αυτόματη καταγγελία των πάντων;

Αυτοί οι stagers (του δημοσίου) που διαμαρτύρονται και ζητούν (τι άλλο) τη μονιμοποίηση τους, στα αλήθεια είναι θύματα των κυβερνήσεων ή μήπως είναι θύματα της δικής τους προσπάθειας να μπουν στο δημόσιο από την πίσω πόρτα; Οι όροι εργασίας ήταν γνωστοί. Κανένας δεν μπήκε εκεί και δεν έμεινε τόσα χρόνια κάτω από αυτό το (άθλιο) καθεστώς επειδή τον κορόιδεψαν. Ο διορισμός ήταν ο στόχος. Θα έπρεπε να πληρώνω ΚΑΙ αυτούς;

Η βολεμένη κλίκα των "λιμενεργατών" αναγκάστηκε να λήξει την "απεργία" της και προκάλεσε ποικίλα προβλήματα στους οδηγούς φορτηγών που πήγαν να κάνουν τη δουλειά τους. Τελικά για τις καλά οργανωμένες συντεχνίες του δημοσίου, οι λοιποί πολίτες είναι απλά οι αποδέκτες του λογαριασμού των προνομίων, που έχουν εξασφαλίσει μέσα από εκβιασμούς και πολιτικούς - εμπόρους ψήφων;

Γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος επί δεκαετίες βρισκόταν κάτω από ένα καθεστώς φορολογικού απυρόβλητου; Γιατί αυτοί οι εμετικοί κήρυκες του σκοταδισμού τρέφονται από το κράτος; Γιατί έχουν αμύθητη περιουσία; Άμα πιστεύουν τόσο πολύ στα ασύστολα ψεύδη που κηρύττουν στους πνευματικά οκνηρούς και στους τρομοκρατημένους, γιατί χρειάζονται υλικό πλούτο; Μήπως αυτή η περιουσία που έχει αποκτηθεί με περίεργους τρόπους πρέπει όχι απλά να φορολογηθεί αλλά να δημευθεί;

Είναι η ολική απαγόρευση του καπνίσματος η μόνη λύση για να σταματήσουν οι καπνιστές να μας υποβάλλουν στο μαρτύριο της εξάρτησης τους; [εύκολη απάντηση -> ασφαλώς και ναι!]

Έχει εκπέσει η ελληνική τηλεόραση σε νέα χαμηλά επίπεδα; Ποια είναι αυτά τα τηλεσκουπίδια που προβάλλονται; Γιατί νομίζουν πως έχουν άποψη; Με πιο απίστευτο θράσος τολμάνε να εκφέρουν τις ανοησίες τους ως θέσεις επί παντός επιστητού;

Γιατί είναι οι Nevermore το χειρότερα φυλασσόμενο μυστικό του metal; Γιατί μια μπάντα που παίζει αυτό που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως ολοκληρωτικό metal δεν έχει πάρει τη θέση που της αξίζει (την κορυφή), ενώ τα τερατουργήματα των πρώην "μεγάλων" συνεχίζουν να προβάλλονται ως αριστουργήματα [λέγε με εμετική παραγωγή και τυχαία ατονικά πασαλείμματα ως "solo" του World Painted Blood];

Γιατί τα όνειρα που βλέπω είναι τις περισσότερες φορές ανησυχητικά ζωντανά και δυσάρεστα;

I only dream in black and white, I only dream cause I'm alive
I only dream in black and white, to save me from myself
I only dream in black and white, I only dream cause I'm alive
I only dream in black and white, please save me from myself

0 σχόλια Δευτέρα, Νοέμβριος 09, 2009


Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, ενός γεγονότος που σηματοδότησε τη λήξη του ψυχρού πολέμου.

Είκοσι χρόνια μετά τη λήξη της διάνοιξης δύο στρεβλών ιδεολογιών (του δυτικού καπιταλισμού και του σταλινικού κομουνισμού), που έφερε τον κόσμο στο χείλος του πυρηνικού αφανισμού και στα αλήθεια η αισιοδοξία, η ιστορική ευκαιρία που δημιούργησε εκείνο το γεγονός για αλλαγή δικαιώθηκε;

Μάλλον όχι. Η ανθρωπότητα μοιάζει να έχει ένα έμφυτο ταλέντο να ποθεί την αλλαγή, να μοχθεί, να πολεμάει, να κάνει τα πρώτα βήματα και στη συνέχεια να οπισθοδρομεί... Αυτό συμβαίνει καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας και σήμερα είναι πιο προφανές από ποτέ.

Μπορεί η πτώση του Τείχους να σήμαινε την απαρχή του τέλους του υπαρκτού σοσιαλισμού, όμως χάρη στην ειρωνεία της ιστορίας, σήμερα βλέπουμε να κλονίζεται συθέμελα το σαθρό οικοδόμημα του καπιταλισμού. Ιδεολογίες, κοινωνικά και οικονομικά μοντέλα έρχονται και παρέρχονται, δοκιμάζονται και αποτυγχάνουν.

Αποτυγχάνουν γιατί προσπαθούν να κρύψουν την αληθινή φύση του ανθρώπου πίσω από κανόνες και ουτοπικά οράματα. Όπως ο κομουνισμός δεν έφερε τον παράδεισο του προλεταριάτου, αλλά ένα εφιαλτικό συγκεντρωτικό καθεστώς ελέγχου, έτσι και η ελεύθερη αγορά δεν έφερε αφθονία πλούτου, άλλα τρομερή φτώχεια και την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού.

Το έχω γράψει πάρα πολλές φορές και δεν θα κουράζομαι να το λέω. Ο άνθρωπος, η ανθρωπότητα στο σύνολο της είναι πρωτόγονη. Είμαστε ένα τεράστιο, αδηφάγο σμήνος από εγωκεντρικά, εγωιστικά, ωφελιμιστικά πρωτεύοντα θηλαστικά. Γιατί όσα θαυμαστά μπορεί να δημιουργούμε, ποτέ δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε την ευκολία με την οποία εκμεταλλευόμαστε, επωφελούμαστε, αδικούμε και σκοτώνουμε.

Η ανθρωπότητα έχει χάσει την κατεύθυνση της. Προς τα που οδεύουμε; Σε ένα κόσμο εγκλωβισμένο σε πολιτικές που καθορίζονται από οικονομικά συμφέροντα, όπου τα χρήματα είναι το παν, όπου ενήλικες που κλωτσάνε μια μπάλα θεωρούνται πρότυπα, όπου παρά την ευκολία πρόσβασης στη γνώση κανένας δεν μαθαίνει, σε ένα κόσμο εγκλωβισμένο σε παραληρήματα πρωτογόνων μύθων, σε έναν κόσμο που κοστολογεί την ίδια τη ζωή με νούμερα και στατιστικές, γιατί γιορτάζουμε την πτώση ενός Τείχους όταν έχουμε χτίσει εκατοντάδες άλλα;

Έχουμε περιχαρακωθεί πίσω από σάπιες ιδεολογίες, γελοίες δοξασίες, στρεβλά πρότυπα, πίσω από την ίδια την πρωτόγονη φύση μας. Έχουμε χτίσει ένα μεγάλο τείχος μπροστά από το μέλλον που θα μπορούσαμε να έχουμε...

3 σχόλια Τετάρτη, Νοέμβριος 04, 2009


Ψύχραινε ο καιρός και εκτός αν η μέρα είναι πολύ καλή, αν θες να πιεις έναν καφέ θα αναγκαστείς να μπεις μέσα στα καπνιστήρια. Θα έλεγα καφετέριες, θα έλεγα για το γνωστό νόμο, θα έλεγα διάφορα, αλλά τι νόημα έχει;

Ο αξιοθρήνητος, θλιβερός εθισμός του άλλου γίνεται και πάλι ο δικός μου εφιάλτης. Κάπνα, βρώμα, αποπνιχτική ατμόσφαιρα, Α Η Δ Ι Α. Βγαίνεις έξω και θες να κάνεις ντουζ με το μισό AXE Shower Gel :p για να φύγει αυτή η σιχαμερή μυρωδιά.

Ούτε λόγος να γίνεται για την υγεία μου. Αυτή προφανώς δεν έχει την παραμικρή σημασία για τον "φίλο" καπνιστή, που απολαμβάνει τον αργό του θάνατο στο διπλανό τραπέζι, φυσώντας τον αηδιαστικό καπνό του πάνω μου. Να σαι καλά...

Οι ιδιοκτήτες και οι αρχές παίζουν τις κουμπάρες για την "απαγόρευση" και κανένας δεν ενδιαφέρεται για το δικαίωμα του άλλου στη γαμημένη την υγεία του. Οι καπνιστές διαμαρτύρονται συχνά για "ρατσισμό", μόνο που χωρίς δεύτερη σκέψη θεωρούν δικαίωμα τους να καταδικάζουν και τους άλλους γύρω τους στη γεμάτη πίσσα και νικοτίνη αυτοκαταστροφική τους μανία.

Αρνούμαι να ανεχτώ έξι ακόμη μήνες παθητικού καπνίσματος επειδή στην Ελλάδα η κοινωνική ευαισθησία, ο σεβασμός του άλλου και η κοινή λογική είναι ένα ανέκδοτο [οι νόμοι είναι αυτονόητο ότι δεν τηρούνται].

Ξέρει κανείς ποιες και ΑΝ υπάρχουν καφετέριες στη Θεσσαλονίκη που να είναι μη καπνιστών ή τουλάχιστον να έχουν ξεχωριστό χώρο; Με μια σύντομη έρευνα μου στο internet βρήκα μόνο το Starbucks :@ που δεν έχει καν φραπέ! [και παίζει τον αμερικάνικο ύμνο κάθε ώρα :@]

ΥΓ. Μερικές εξαιρετικές αντικαπνιστικές εικόνες