Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Ελλαδιστάν

Και έτσι φτάσαμε στο τέλος του δρόμου... Όλα τα μαγειρεμένα στατιστικά των τελευταίων δεκαετιών, όλες οι δηλώσεις για θωρακισμένες οικονομίες και λεφτά που υπάρχουν δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν το αναπόφευκτο.

Και το αναπόφευκτο δεν ήταν ούτε θέμα οικονομικών μοντέλων, ούτε θέμα κερδοσκόπων, ξένων πρακτόρων ή ιμπεριαλιστών. Σαν πρωταγωνιστές αρχαιοελληνικής τραγωδίας μόνοι μας θέσαμε σε κίνηση τα γεγονότα που μας οδήγησαν στο μοιραίο, στη χρεωκοπία. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην οικονομική.

Για δεκαετίες πολίτες και πολιτικοί έμοιαζαν να στερούνται κοινής λογικής. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος μπορεί να ήταν τόσο απύθμενα ΗΛΙΘΙΟΣ που να μην αντιλαμβανόταν ότι η διάχυτη ανομία, ευνοιοκρατία και ασύστολη σπατάλη την οποία δημιουργούσε ή στην οποία συμμετείχε δεν θα είχε καταστροφικές συνέπειες.

Φτάσαμε σε εκείνη την καμπή, όπου το σύστημα θα πρέπει να ξηλωθεί και να φτιαχτεί από την αρχή μέσα σε διάστημα λίγων ετών. Όχι για να υπηρετήσουμε κάποια ιδεολογία ή πολιτική, αλλά γιατί αυτό υπαγορεύει η κοινή λογική. Δεν είναι δυνατόν να σπαταλάς ότι παράγουν άλλοι για να συντηρείς αργόμισθους στο όνομα μιας σοσιαλιστικής παραίσθησης. Δεν είναι δυνατόν να έχεις ακριβοπληρωμένους δικαστές που αρνούνται να απομακρύνουν έναν επίορκο συνάδερφο τους. Δεν είναι δυνατόν να ζεις εσαεί πέρα από τις δυνατότητες σου δανειζόμενος και υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών σου.

Ας το σκεφτούν αυτό όλοι αυτοί που τώρα ωρύονται. Στην προσωπική τους ζωή θα διαχειρίζονταν ποτέ έτσι τα του οίκου τους;

Δυστυχώς όμως, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να αντιλαμβάνεται την πολιτική πραγματικότητα της χώρας, η λέξη "λιτότητα" κυριαρχούσε και τα αποτελέσματα αυτής είναι πλέον γνωστά. Φοβάμαι πραγματικά ότι ούτε οι ιδιοτελείς, ερασιτέχνες πολιτικοί μας, αλλά ούτε και το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών είναι διατεθειμένοι να επωμισθούν το οποιοδήποτε βάρος για να γκρεμιστεί επιτέλους αυτό το σκηνικό πολιτισμένου κράτους που κρύβει από πίσω μια τριτοκοσμική χώρα και να χτιστεί κάτι καλύτερο από το μηδέν.

Η γενιά του Πολυτεχνείου καλείται να κάνει επιτέλους τις πρώτες αληθινές της θυσίες, αφότου καπηλεύτηκε για δεκαετίες τους "αγώνες" της, καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ηγηθεί, ότι μπορεί να αλλάξει. Γιατί διαφορετικά θα μας πάρει όλους ο διάολος. 

ΥΓ1. Το ΚΚΕ επενδύει πολλά στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αναταραχή. Είναι αναμενόμενο από ένα κόμμα που θεωρεί τη δημοκρατία ως το πολίτευμα των αχρείων και τον απολυταρχισμό του Σταλινικού καθεστώτος ως κάτι το ιδανικό, να προσπαθεί να υποσκάψει κάθε θετική δυναμική. Το είδαμε με τους "λιμενεργάτες" κοπελιές της ΚΝΕ προχθές. Στην επόμενη κατάληψη οποιασδήποτε δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας ΑΠΑΙΤΩ σαν πολίτης μιας (αυτοαποκαλούμενης) ευνομούμενης πολιτείας την άμεση σύλληψη τους. Φτάνουν πια τα ιστορικά κόμπλεξ. Η κοινοβουλευτική αριστερά έχει να προσφέρει κάτι θετικό στη χώρα εδώ και δεκαετίες.

ΥΓ2. Άσχετο. Είδα χθες τον τελικό. Ήμαρτον, με αυτό το χάλι ασχολούνται τόσοι άνθρωποι επί μέρες ατελείωτες; Φρικτά βαρετός αγώνας. Επίσης ακατανόητο πως οι οπαδοί αυτού του αθλήματος ανέχονται οι παίκτες να αμείβονται με τεράστια ποσά και στην πρώτη αρνητική τροπή του αγώνα να ακούγονται φράσεις όπως "η ψυχολογία τους έχει πέσει". Πληρώνονται για να κλωτσάνε μια ΓΑΜΗΜΕΝΗ μπάλα. Άμα έχουν προπονηθεί θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ικανοί να αντιδράσουν. Είναι ή δεν είναι επαγγελματίες; Απλά αισχρό παιχνίδι και αποκαρδιωτικό παράδειγμα ελληνικού ποδοσφαίρου. Ευτυχώς έκανα παράλληλα drum editing :p

2 σxόλια:

alexandros είπε...

/Φτάσαμε σε εκείνη τη καμπή, όπου το σύστημα θα πρέπει να ξηλωθεί και να φτιαχτεί από την αρχή μέσα σε διάστημα λίγων ετών. Όχι για να υπηρετήσουμε κάποια ιδεολογία ή πολιτική, αλλά γιατί αυτό υπαγορεύει η κοινή λογική./
ο συντηρητισμός μου σε τέτοιες προτάσεις χτυπάει κόκκινο.

Wise_One είπε...

Άντε να δούμε... Ίσως το ΔΝΤ μας βάλει σε μια σειρά, ξέρω γω; Αφού δε μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας κουμάντο στα οικονομικά μας...

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More