Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Ολυμπιακές αξίε$

Πρέπει να εξομολογηθώ κάτι... Ποτέ μου δεν κατάλαβα τον εθισμό και την ταύτιση του κόσμου με τον mainsteam εμπορικό αθλητισμό. Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο νέος "Πίου" που απασχολεί όλο το ποδοσφαιρόφιλο κοινό και ποτέ δεν κατανόησα πως είναι κοινωνικά αποδεκτό να γίνεται πρότυπο και δισεκατομμυριούχος κάποιος που παίζει ένα παιδικό παιχνίδι... Ειδικά όταν υπάρχουν αθλητές που πιέζουν τα όρια των ανθρώπινων αντοχών --χωρίς να γεμίζουν τις φλέβες τους με ποικίλα εμμ... συμπληρώματα-- και που κάνουν τους ακριβοπληρωμένους σταρ να μοιάζουνε με παιδάκια σε αυλή νηπιαγωγείου... Αλλά αλλάζω θέμα.

Αντίστοιχα, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να ταυτίζουμε την εθνική μας ταυτότητα με κάποιον αθλητή ή αθλητική ομάδα. Εντάξει, λογικό είναι να υποστηρίζεις την "εθνική ομάδα" σου αν τυχόν παρακολουθείς κάποιο αθλητικό γεγονός, αλλά ως εκεί. Το αν ένας αθλητής βρεθεί ντοπαρισμένος (καθαρά σημασιολογική η διαφορά αφού όλοι ντοπάρονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) δεν με θίγει ως κάτοικο και πολίτη της Ελλάδας. Το ίδιο και αν αποδειχτεί ότι είναι ένας ανεγκέφαλος/η που δεν μπορεί να αρθρώσει μια πρόταση. Πόσο μάλλον αν απλά δεν συμφωνώ με το χιούμορ του.

Και αυτό μας φέρνει σε ένα πρόσφατο γεγονός. Ο αποκλεισμός της Παπαχρήστου από την αποστολή της ολυμπιακής ομάδας, για εμένα, ήταν άκρως υποκριτικός και ακατανόητος. Πρώτον γιατί δεν νιώθω να ταυτίζομαι επ' ουδενί με τον οποιοδήποτε αθλητή, επομένως δε με θίγει κανένα σχόλιο του ή στοιχείο του χαρακτήρα του και δεύτερον γιατί δεν αναγνωρίζω ότι μια αποστολή επαγγελματιών αθλητών εκπροσωπεί κατά οποιονδήποτε τρόπο, πέρα από καθαρά εμπορικό, τη χώρα μου στο εξωτερικό.

Γιατί αν κάποιος φαντάζεται τους μοντέρνους Ολυμπιακούς Αγώνες ως κάτι πέρα από ένα εμπορικό γεγονός είναι αφελής πέρα από κάθε φαντασία. Για ποιες ολυμπιακές αξίες μιλάμε πέρα από αυτές που μετριούνται στα εκατομμύρια δολάρια των διαφημιστικών συμβολαίων;

Αυτοί που εκπροσωπούν τη χώρα μου στο εξωτερικό είναι οι εκλεγμένοι πολιτικοί αξιωματούχοι για τους οποίους ντρέπομαι βαθιά. Ντρέπομαι γιατί εξελέγησαν από τους συμπολίτες μου δημοκρατικά. Ντρέπομαι γιατί είναι οι χείριστοι. Πραγματικοί πρωταθλητές της δειλίας, της οσφυοκαμψίας και της υποκρισίας. Πραγματικοί προδότες.

Μιας και μίλησα για υποκρισία ας αναφερθώ και στον υποτιθέμενο λόγο του αποκλεισμού της αθλήτριας, το "ρατσιστικό" σχόλιο - ανέκδοτο. Ας χαλαρώσουμε λίγο όλοι από αυτόν τον πολιτικά ορθό αριστερισμό. Το σχόλιο δεν ήταν πολύ διαφορετικό από τα ανέκδοτα με τον Πόντιο, τον Έλληνα και τον [βάλτε φυλή/εθνικότητα]. Έχουμε δημιουργήσει μερικά αστεία ταμπού και ευφημισμούς για να μην θίξουμε τις ΔΗΘΕΝ ευαισθησίες των ανέξοδα προοδευτικών κάθε είδους.

Οι κύριοι της ΔΗ.ΜΑΡ ας αξιολογήσουν καλύτερα τη θέση τους ως αριστερά εξαπτέρυγα μιας κυβέρνησης βαθιά ρατσιστικής απέναντι στους ασθενέστερους των πολιτών της που ωθεί στα όρια της εξαθλίωσης! Ας κοιτάξουν την ανερυθρίαστη υποκρισία του αρχηγού τους όταν λέει στον κόσμο που τον εμπιστεύτηκε ότι η επαναδιαπραγμάτευση "προωθείται" και ας το βουλώσουν επιτέλους.

Το πλέον τραγικό είναι όταν ως αυτόκλητοι προστάτες της αμέμπτου ηθικής τάξεως εμφανίζονται κάποιοι σαν τον Ισίδωρο Κούβελο. Τον άνθρωπο που "έχασε" ένα εκατομμύριο ευρώ στο εξωτερικό, τον σύζυγο της Μπακογιάννη του Χριστοφοράκου και τον άνθρωπο με τις μίζες για τους Μεσογειακούς αγώνες εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης της χώρας του.

Αν καλλιεργούνται συνθήκες φυλετικής πόλωσης στην Ελλάδα και ειδικά στην Αθήνα αυτό οφείλεται στις εκρηκτικές διαστάσεις που λαμβάνει η λαθρομετανάστευση και ότι αυτό τη συνοδεύει. Οι κυβερνώντες και λοιποί προστάτες της ηθικής ας αναρωτηθούν για το πόσο ηθική είναι η γκετοποίση απελπισμένων προσφύγων, η εκμετάλλευση τους από κυκλώματα υπό την προστασία της Αστυνομίας, το διαρκές αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών στις περιοχές αυτές και στη συνέχεια ας ρίξουν τον πέλεκυ για αφελή σχόλια στο twitter.

Αλλά αν σε κάτι είναι πρωταθλητές οι πολιτευτές και λοιποί "αξιωματούχοι" μας είναι η βαθιά υποκρισία.

7 σxόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η δυνατότητα συνεπάγεται δικαίωμα
Η άσκηση του δικαιώματος συνεπάγεται ευθύνη
Η ευθύνη συνεπάγεται ρίσκο
και το ρίσκο έχει κόστος.

Nick είπε...

Από μπλουζάκι οι ατάκες/αρλούμπες;

Ανώνυμος είπε...

Σχόλια της εν Ελλάδι προκλητικής μειοψηφίας ...(για 2:18)

Παναής είπε...

Η πράξη αυτή της Παπαχρήστου, ήταν οπωσδήποτε...in bad taste, όμως η τιμωρία της
ήταν χειρότερη απ' το έγκλημα της. Μά δεν μιλάμε εδώ για κόκκινη κάρτα και
αποκλεισμό δύο αγωνιστικών.

Μιλάμε για τέσσερα χρόνια προετοιμασίας, γι' αυτές τις δύο εβδομάδες. Ολυμπιακούς
δεν έχουμε δυό φορές τον χρόνο.Σκέψου τώρα, θα πρέπει να περιμένει άλλα τέσσερα
χρόνια ! Έλεος, πιά ! Και θά είναι πόσο ; 27 χρονών περίπου; Ναι μωρέ, ίδια ηλικία με σένα,
Νίκο ! Εντάξει, καλά θάναι, αρκεί να μη τα παρατήσει. :p

Εγώ πάντως, πολύ ξαφνιάστηκα με όλη αυτή την υπόθεση. Μιά ζωή ολόκληρη, και δεν
είχα ιδέα ότι ζούσα μέσα σε μιά τόσον ευαίσθητη κοινωνία, με τέτοια λεπτά αισθήματα.
Σαν δεν ντρεπώμαστε λέω εγώ !

Άν όλοι αυτοί "οι πολιτευτές και λοιποί αξιωματούχοι μας" για τους οποίους μιλάς,
ήθελαν πραγματικά να δείξουν στην ανθρωπότητα την απέχθεια τους για τις ρατσιστικές
τάσεις της Παπαχρήστου, έπρεπε να κάνουν το μόνο σωστό πράγμα :

Να ανοίξουν τα σύνορα, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα νησιά και τις ακτές του
προτεκτοράτου, και να αφήσουν λίγο ακόμη κοσμάκη μέσα, έτσι κάνα
εκατομμυριάκι πάνω κάτω.....

Αλλά που,...έχουν καρδιά ;

Nick είπε...

Τέσσερα χρόνια προετοιμασίας μόνο για τους αγώνες και δεκαετίες για να φτάσεις στο επίπεδο να μπορείς να προετοιμαστείς για αυτούς!...

Συμφωνώ ;) Ας γίνουμε όλοι μια μεγάλη, ευτυχισμένη δυσλειτουργική οικογένεια. Και τι έγινε αν σφαχτούμε και αν πεθάνουμε από την πείνα στο τέλος... Σιγά! Τουλάχιστον δεν θα θίξουμε κανέναν!

Παναής είπε...

" Ολυμπιακές αξίες " άλλων καιρών...Φαντάσου τον Michael Phelps, να πηγαίνει σπίτι του και να βάζει στο κεφάλι του 18 στεφάνια
ελιάς,έτσι,για να τα δεί όλα μαζί...

Nick είπε...

:)

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More