1 σχόλια Πέμπτη, Φεβρουάριος 26, 2009

Έρχεται το τριήμερο και σας παρατάνε όλοι; Σας εγκαταλείπουν; Σας πετάνε στην άκρη του δρόμου και σας πατάνε και από πάνω; Σας χέζουν και σας κατουρούν; Ε; Καλά σταματάω :p Ορίστε μερικές ιδέες για τους παρατημένους του τριημέρου.

  1. Βόλτα στην παραλία με τα πόδια. Βόλτα στην παραλία με το ποδήλατο. Βόλτα στην παραλία με μουσική. Βόλτα...
  2. Πάγκος, βάρη, κοιλιακοί, κάμψεις, έλξεις. Βάρη. Πάγκος. Το πιάσατε μάλλον :o
  3. Κάτι ταινίες που εεεμ "νοικιάσαμε" και έχουν αραχνιάσει στον δίσκο; Τις βλέπουμε.
  4. Τι; Έχουμε χάσει τα τελευταία επεισόδια του Lost; Τα βλέπουμε όλα, ευλαβικά, για να καταλάβουμε τι εστί John Lock!
  5. Galactica. Βλέπουμε το νέο επεισόδιο 3-4 φορές :Q Αν δεν έχουμε δει τη σειρά. Ξεκινάμε. ΤΩΡΑ.
  6. Ακούμε metal 14 ώρες την ημέρα.
  7. Παίζουμε κιθάρα. Παίζουμε μπάσο. Παίζουμε κιθάρα. Παίζουμε μπάσο. Διάλειμμα. Παίζουμε κιθάρα. Παίζουμε μπάσο...
  8. Γράφουμε το γαμίδι το κομμάτι που είναι στα σκαριά ένα μήνα τώρα!
  9. Μιξάρουμε. Μας αρέσει. Μετά από λίγο όλα ακούγονται σκατά. Πίσω στην μελέτη εγχειριδίων και forum. Καταλαβαίνουμε πόσο άχρηστοι είμαστε. Συνεχίζουμε...
  10. Τρώμε pizza Carrefour, με ψιλοκομμένο λουκάνικο Carrefour, μαζί με ρώσικη σαλάτα Carrefour και κανένα μήλο Carrefour. Έτσι για να τιμήσουμε τη νηστεία των Χριστιανών. LOL :P
Καλό τριήμερο. Ιιιιιιιχχχχχχχχχχ... }:l

1 σχόλια


Lamb Of God - Wrath
Yeeeah motherfucker! Τι δισκάρα. Τι γροθιά στα δόντια. Τι κοπάνημα. Όπως είχα γράψει μου πήρε μερικές ακροάσεις για να μπω στο πνεύμα, αλλά από τη στιγμή που έκανε κλικ [σε μια κλασσική πεζοπορία στην παραλία], διάολε δεν έχω σταματήσει να το ακούω!

Οργανική παραγωγή, με πιο φυσικά και όχι τόσο επεξεργασμένα τύμπανα, τον κλασικό σκαστό τόνο από τον Mark IV, μια εντυπωσιακά ογκώδης και παραμορφωμένη μπασούκλα να γρυλίζει φρενιασμένη και τα φωνητικά του Blyth-κατάπια δέκα κιλά μπετονόκαρφα- καλύτερα από ποτέ. Νομίζω ότι πλέον έχει μια από τις πιο ΔΥΝΑΤΕΣ και χαρακτηριστικές φωνές στο metal.

Τι να πρωτοαναλύσω; Όλα τα κομμάτια έχουν κάτι να προσφέρουν, από το βουτηγμένο στο bourbon Set To Fail, στο ασταμάτητο Contractor, στο πανέμορφο intro του Grace, στο θεραπευτικό Broken Hands και στο αποκαλυπτικό [όπως λέμε ήρθε το τέλος του κόσμο ρε πούστηδες!] Reclaimation, οι LoG τα κάνουν όλα σμπαράλια με τα αλανιάρικα, γκρουβαριστά, αλλά και ισοπεδωτικά και deathίζοντα riff τους.

Πιο άμεσοι, πιο επιθετικοί και πολύ πιο τσαμπουκαλεμένοι από ότι στο Sacrament, οι LoG προχωράνε ακάθεκτοι στο να γίνουν μια πραγματικά μεγάλη μπάντα. Πότε έρχονται στην Ελλάδα είπαμε;


God Forbid - Earthsblood
Owooo, όπως σοφά είπε ο Neo στο πρώτο Matrix!

Τι έγινε; Περίμενα να ακούσω κάτι στην πεπατημένη του NWOAHM [υπάρχει ακόμη;] και αντί γι' αυτό άκουσα μια μπάντα εντυπωσιακά βελτιωμένη! Και όχι απλά βελτιωμένη. Έμεινα με το στόμα ανοικτό με τις συνθέσεις που επιχείρησαν και έπλασαν σε μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό!

Σχεδόν γίνονται progressive σε φάσεις, όχι ως προς το μουσικό ύφος αυτού που συσχετίζουμε με τον όρο, αλλά ως προς τις πολυεπίπεδες ενορχηστρώσεις και τη διαρκή διεύρυνση του ηχητικού τοπίου του κάθε κομματιού [ατσααααααά!].

Εύγε! Το The New Clear γ.α.μ.ά.ε.ι.


Obscura - Cosmogenesis
Τεχνικό death. Δηλαδή τόνοι από harmonic minor και δυσαρμονικά riff, arpeggios και blast beats; Ναι, αλλά και όχι ακριβώς. Αντί να μένουν κολλημένοι στην ιδέα του "παίζε και βλέπουμε", όπου η οποιαδήποτε επανάληψη σχεδόν απαγορεύεται κάνοντας τα κομμάτια ένα ψιλοχάος, εδώ η δομή είναι σημαντική και έχουμε κανονικά τραγούδια.

Το ύφος δεν κινείται πολύ μακριά από τα γνωστά του ιδιώματος, όμως ξεχωρίζουν μερικά πολύ όμορφα μελωδικά σημεία(!!) και πάνω από όλα η ξεχωριστή χροιά του άταστου μπάσου που χρησιμοποιούν! Να το επαναλάβω, όχι απλά το μπάσο ακούγεται, όχι απλά είναι μπροστά, είναι και άταστο, έχοντας αυτόν τον χαρακτηριστικό ένρινο ήχο, δίνοντας ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στον όλο δίσκο. Ακούστε τα φοβερά glissando στο Incarnated και θα καταλάβετε.

Ότι οι τύποι τα παίζουν αυτά για πλάκα δεν το συζητάμε. Οι τεχνικές ικανότητες είναι λίγο πολύ δεδομένες στο tech death, αυτό που δεν είναι δεδομένο είναι οι ωραίες συνθέσεις, που δεν κοπανάνε απλά αλύπητα, άλλα έχουν δομή και είναι εστιασμένες. Και οι Obscura τα καταφέρνουν άριστα και στα δύο.

ΥΓ. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται αιτιολόγηση ο τίτλος! \m/

0 σχόλια Δευτέρα, Φεβρουάριος 23, 2009



Εντάξει μπορεί να είναι οι ανικανότεροι όλων των εποχών, αλλά τουλάχιστον μας προσφέρουν απλόχερα γέλιο!

Ο Παλαιοκώστας απέδρασε ΞΑΝΑ με τον ΙΔΙΟ ακριβώς τρόπο. Έναν κοινό τρόπο, με ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ :@

Ευχαριστούμε τη ΝΔ και τα γαλάζια παιδιά που έχουν αλώσει όλο το δημόσιο και προσφέρουν υπηρεσίες άκρως επαγγελματικές...

Ήταν τέτοια η σύγχυση που επικράτησε όταν το ελικόπτερο με τους δραπέτες απομακρυνόταν, ώστε ένας υπαστυνόμος των ΜΑΤ στην εξωτερική φρουρά αυτοτραυματίστηκε στο πόδι προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει το όπλο του.
ΥΓ. Στο clip βλεπουμε το ελικόπτερο με το οποίο απέδρασε ο Παλαιοκώστας :o Είναι από την επική, τεράστια σειρούκλα των 80s το Airwolf φυσικά! Δεν έχανα επεισόδιο και όπως όλα εκείνης της εποχής το θυμόμουν καλύτερο από ότι ήταν. Κιτσαριό! :@ Ιδανικό για τους κυβερνώντες μας...

0 σχόλια Παρασκευή, Φεβρουάριος 20, 2009


Άλλοι φάγανε καλά, άλλοι τσίκνισαν με Reaper και Amplitube... Oh well...

Υγ. Γκουχ γκουχ! Άρπαξε λίγο παραπάνω... :p

3 σχόλια Δευτέρα, Φεβρουάριος 16, 2009

The Vikings are coming!

Ο τελευταίος δίσκος των Σουηδών με ενθουσίασε, οπότε αδράξαμε τας ευκαιρίας να δούμε πόσο σπουδαίοι πολεμιστές του metal είναι τελικά! Ουγκ!

Ας μην έχει support, ας μην έχει support. Α, έχει... #%^$%$

Η μπάντα του Τάσου[;] έπαιξε ένα τσαμπουκαλεμένο Pantera/Down groove metal, καλό, αν και δεν είχαν κανένα έτσι ξεχωριστό riff. Τα παιδιά γούσταραν, παίζαν ωραία και μάλιστα βγάλανε τον καλύτερο ήχο που έχω ακούσει στο καταραμένο Principal! Μόνο ρε μάγκες αναφέρετε σε κάποια φάση πως λέγεστε :O Το μόνο που εγώ άκουσα ήταν τον κλασικό οποδό/φίλο της μπάντας που φώναζε "Μπράβοοοο Τάαασοοοοο" :p Ε να το πω και εγώ. Μπράβο ρε. Συνεχίστε!

Ακολουθεί το κλασσικό soundcheck, όπου μοιάζει ότι όλα δοκιμάζονται τελευταία στιγμή στο ΑΘΛΙΟ P.A. του μπουζουξίδικου, που έχουμε αναγκαστεί να αποκαλούμε χώρο διεξαγωγής metal συναυλιών. By the way, σωματικός έλεγχος; Σοβαρά τώρα;...

Μετά από ένα ορχηστρικό intro, για να προλάβουμε να ακονίσουμε τα τσεκούρια μας και να βαφτούμε με το αίμα των εχθρών μας [:@] ο οδοστρωτήρας που λέγεται Aman Amarth ανέβηκε στη σκηνή. Ω ναι.

Δύναμη ρε. Τόνοι ενέργειας, ένας -και γαμώ τους frontman- Hegg και ασταμάτητη κλοτσοπατινάδα στις μπροστινές σειρές, άκυρο, στα 2/3 του Principal :p Ο κόσμος καραγούσταρε, το ίδιο και η μπάντα και ο κύριος Hegg μιλούσε περισσότερα ελληνικά [με άπταιστη προφορά!] από ότι το support :O Φωνάρα ο τύπος. Εντελώς viking/death. Φαντάζεστε να μιλάει στη γυναίκα του; :p Εντελώς viking/death, αλλά όχι κιτς [εε εντάξει... λίγο ;p όσο πρέπει ;)].

Παίξανε πολλά κομμάτια από το Twilight Of The Thunder God και το With Oden On Our Side, μερικά από τα οποία ομολογώ πως ψιλολατρεύω [Free Will Sacrifice, Tattered Banners And Bloody Flags, Cry Of The Blackbirds - με μπόλικο ατμοσφαιρικό intro - κρα κρααα], κάνανε πρόποση με τα κέρατα τους [Skoooool], άλωσαν τη σκηνή και το φανατικό κοινό τους και μας καληνύχτισαν. Πάντως για Βίκινγκς φαίνονται πολύ καλά παιδιά :p

Γενικά θα ήταν ένα άψογο live, καθότι και καλή εμφάνιση κάνανε και άφθονο κέφι υπήρχε. Αλλά. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ, δυστυχώς για άλλη μια φορά, στον ΦΡΙΧΤΑ ΑΘΛΙΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ήχο του μαγαζιού αυτού. Οι ηχολήπτες δεν έχουν ξαναμιξάρει ηλεκτρικές κιθάρες με αρχίδια. Τέλος. Ίσως ηλεκτρική κιθάρα που παίζει συγχορδίες σε μπουζούκια, αλλά όχι metal κιθάρες.

Μα είναι δυνατόν; Ακούγονταν μόνο όταν έπαιζαν μόνες τους για μερικά δευτερόλεπτα, άντε και σε κανένα πιο ηψηλόσυχνο solo. Όλα τα υπόλοιπα χαμηλά και tremolo picked riffs τους, που είναι και η ουσία των κομματιών, απλά απουσίαζαν στο 90% του χρόνου. Το κακό είναι ότι έχει γίνει μάλλον το default μέρος των live μετά την Υδρόγειο και φαίνεται ότι άλλο ένα default χαρακτηριστικό του μέρους είναι ο άθλιος ήχος.

Και όμως ο ήχος του Τάσου[;] ήταν πολύ καλός. Άρα μπορούν. Μήπως επιτέλους να γίνουν λίγο πιο επαγγελματίες εκεί μέσα; Τι στο διάολο έχουν τις κονσόλες με τα 1000 κανάλια και τα 80 band EQs αν δεν μπορούν να ρυθμίσουν τον εκάστοτε ήχο [hint: κόψτε την λάσπη από τα χαμηλά!] στη ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ του χώρου;

Θα ήθελα κάτι καλύτερο ηχητικά, αλλά η εμφάνιση ήταν δυναμίτης! Πολλοί λένε ότι οι Βίκινγκς κατέκτησαν πρώτοι, φτάνοντας με τα σκάφη τους, τις ακτές της Αμερικής. Είχαν βαρεθεί να λεηλατούν και να βιάζουν τους Βρετανούς[:o]. Δεν το ξέρω, αλλά το αγνό death [με λίγη μελωδιούλα -- είπαμε είναι καλά παιδιά!] σίγουρα οι Amon Amarth το έχουν κατακτήσει! Skol!

ΥΓ. Προφανώς η φώτο είναι από αλλού. Το ταπεινό μου κινητό βγάζει θόρυβο στο σκοτάδι.

0 σχόλια Πέμπτη, Φεβρουάριος 12, 2009


Ωχοοοού! Κατακλυσμός πάλι με τη "γιορτή" του κύριου Βαλεντίνου. Όχι έτσι, όχι γιουβέτσι, που να πάτε, τι να κάνετε, χαχαχα χουχουχου...

Δηλαδή οι λοιποί, οι μόνοι και οι έρημοι, να πάμε να κρεμαστούμε;

Αλλά έχουμε την Jackson για παρηγοριά. Και την φορτώνουμε και δώρα! Πάρε και τα AKG k240mkII, πάρε και το E-MU 0202 το interface, πάρε και χορδές, πάρε και πένες...

Στην Αθήνα η καλύτερη λύση, σε άπταιστο χρονισμό, είναι φυσικά οι Amon Amarth! Σφαγή! Εδώ έρχονται την Κυριακή. Και -χοχο- αν δεν πάμε... χεχε... τελεία... τελεία...

4 σχόλια Σάββατο, Φεβρουάριος 07, 2009

Καθότι το metal δεν είναι και η πιο "εύκολη" μουσική για να ακούσει κάποιος [ευτυχώς], συνήθως ένας νέος δίσκος θέλει μερικές ακροάσεις για να πιάσεις το πνεύμα του, ειδικά αν πρόκειται για πιο ακραία ιδιώματα. Συνήθως για εμένα υπάρχουν έξι στάδια που οδηγούν στην τελική πώρωση!

Αδιαφορία
Στο στάδιο αυτό ακούς το δίσκο με αδιαφορία. Η μουσική σου ακούγεται ξένη, στυφνή, περίεργη, κοινότυπη, βαρετή. Την ακούς και σκέφτεσαι να γυρίσεις αμέσως στο δίσκο με τον οποίο έχεις πωρωθεί τελευταία.

Άρνηση

Στο στάδιο αυτό δε βρίσκεις τίποτα θετικό στο δίσκο. Τα riff σου ακούγονται μάπα, το ταμπούρο σαν ντενεκές, οι κιθάρες είναι λασπωμένες, το μπάσο που είναι οέο, τα φωνητικά ακατάληπτες γκαρίλες ή gay καθαρά. Μισείς το δίσκο :@

Δυσπιστία

Χμμ... Τώρα σαν να έχεις αρχίσεις να πιάνεις το vibe της μπάντας και του δίσκου. Τι προσπαθούσαν να πετύχουν. Έχουν αρχίσει να ξεχωρίζουν ρυθμοί, μελωδίες και συνθετικές επιλογές. Χμμ... ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι δυνατόν, αφού δεν μου άρεζε...

Οικειότητα

Τώρα, μετά από μερικές ακροάσεις, η μουσική είναι πιο οικεία, αρχίζουν να σου κολλάνε διάφορα κομμάτια και να σου αρέσει όλο και περισσότερο ο ήχος και οι ιδιαιτερότητες του τόνου και των συνθέσεων.

Ικανοποίηση

Στο στάδιο αυτό ακούς το δίσκο και το ευχαριστιέσαι! Θυμάσαι πως πάνε τα κομμάτια και αρχίζεις να πωρώνεσαι όλο και περισσότερο.

Πώρωση

Εδώ πια ο δίσκος σου έχει κολλήσει! Μα πως γίνεται να μην μου άρεζε; Ακούς το δίσκο συνέχεια [ειδικά στο λεωφορείο βεβαίως, βεβαίως] και πρήζεις τους άλλους για να τον ακούσουν, εισπράττοντας χλεύη και φραστικό εξευτελισμό :@

Αυτό έπαθα και με το νέο Lamb Of God, το Wrath. Αρχικά μου φάνηκε κάπως αδιάφορο και σαφώς κατώτερο του απίστευτου Ashes Of The Wake. Μετά το μισούσα! Στην τέταρτη ακρόαση με κέρδισε και σκατοπωρώθηκα!

ΥΓ. Metal, είναι το καλύτερο! :O
ΥΓ2. Το άχρηστο project μου ονομάζεται
Faded Line, που ήταν και τίτλος κομματιού των LoG. Αν διάλεγα τώρα τίτλο νομίζω ότι το Set To Fail θα ήταν ακόμη καταλληλότερο! :@
ΥΓ3. Υπάρχουν φυσικά και δίσκοι που αμέσως καταλαβαίνεις ότι είναι σαβούρες και δεν ασχολήσε ξανά. Τυχαία να πω το Death Magnetic :@

0 σχόλια Παρασκευή, Φεβρουάριος 06, 2009

Προσαρμόσου, αυτοσχεδίασε και υπερκέρασε. Αυτό είναι το moto των ειδικών δυνάμεων και των ειδικών επιβίωσης, αλλά για εμένα είναι ο τρόπος που έχω καταφέρει να επιβιώσω, κυρίως πνευματικά και "ψυχικά", μέχρι σήμερα.

Κάθε δυσκολία και πρόβλημα απαιτεί ψυχρή λογική αντιμετώπιση, αποδόμηση σε μικρούς στόχους, προσαρμογή στις απαιτήσεις τους και αυτοσχεδιασμό. Ψυχρή, λογική αντιμετώπιση.

Φυσικά το κόστος μιας τέτοιας αντιμετώπισης της ζωής είναι η σταδιακή στροφή προς τον κυνισμό, η σκληρή αξιολόγηση του εαυτού με αντικειμενικά κριτήρια και η αναπόφευκτη αποξένωση από αυτόν.

Το βραβείο είναι η επιβίωση. Η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι περιττές πολυτέλειες...

1 σχόλια Κυριακή, Φεβρουάριος 01, 2009


The light of uselessness
Για άλλη μια φορά η αχρηστία μας έλαμψε. Το φως της απλώθηκε παντού. Είπα και εγώ να δώσω λίγο ΑΣΕΠ [πληροφορική]. Ναι μισώ το Δημόσιο, τους μαθητές, τους ανθρώπους κτλ. :@ Αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Wake up and smell the roses. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι το καθηγητιλίκι είναι μια χαλαρή δουλειά με λίγες ευθύνες και πολλές απολαβές [αναλογικά].

Και μιας και το μίσος προς τον εαυτό μου είναι σε νέα επικά επίπεδα, δεν τέθηκε θέμα ηθικής τάξης... Για να μην τα πολυλογώ, αν πήγαινες σαν ευρετήριο όρων μπορεί και να έγραφες. Τα θέματα δεν είναι κυριολεκτικά δύσκολα, απλά είναι ότι πιο περίεργο μπορείς να σκεφτείς. Πράγματα που τα περνάς ως μη σημαντικά, ηλίθιοι ορισμοί, που αλήθεια ποιος τους γαμάει;

Πίσω στο πληκτρολόγιο μας λοιπόν από Δευτέρα, κάποιος παπάρας θέλει "newsletter" στη σελίδα του που όμως είναι ολόκληρο πρόγραμμα διαχείρισης χρηστών. Να ναι καλά ο μαλάκας... [εγώ]

Ζητείται Πρωθυπουργός
Περίεργη η κατάσταση της οικονομίας και τι κάνει ο μπουχέσας ο Καραμανλής; ΤΙΠΟΤΑ [ψψψψιτ διορίζει "ανέργους" από το παράθυρο;]. Η περιβόητη ανάληψη της πρωθυπουργίας που έκανε μετά τον ανασχηματισμό; Ναι... διόρισε ως νέο πρωθυπουργό τον Σουφλιά και πηγαίνουμε. Πιο αδιάφορος άνθρωπος ποτέ δεν κάθισε σε αυτή την καρέκλα. Στο διεθνές συνέδριο που έγινε στο Νταβός [όπου ο Ερντογάν ψιλογάμησε] δεν στάλθηκε ουδείς Έλλην... Χαμπάρι δεν θα πήρε. Ας τον ενημερώνει κάποιος!

Τζόκερ
Αυτό που κάναμε στον ΑΣΕΠ :O Γιατί πήγε 50 λεπτά η στήλη οέο; Ο ΟΠΑΠ πλήγηκε από την οικονομική κρίση; Ακρίβαινε το... τίποτα; Πέσανε τα έσοδα του; Αμφιβάλω... Σιχτίρ.

Δισκάρες
Από τότε που διεύρυνα το φάσμα των ακροάσεων μου σε ολάκερο το metal [δηλαδή από thrash και πάνω και ότι έχει βγει μετά το 2000 :@:@] ανακαλύπτω συνεχώς τρομερές μπάντες που κάποιος πιο "κλασσικός" θα αγνοούσε.

**Burst - Lazarus Bird**
Μόνο καλά λόγια είχα ακούσει και είχα δοκιμάσει μια-δυο φορές να το πιάσω, αλλά άκουγα πιο death εκείνη την περίοδο. ΤΡΟΜΕΡΟΣ δίσκος. Ατμόσφαιρα πάνω στην ατμόσφαιρα. Είναι σκοτεινός, αλλά σε πιο progressive ύφος και όχι σε death. Το έχω λιώσει. Α ναι! ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ήχος, μπασούκλα(!!!!) και συνθέσεις που υφαίνουν τη μια μελωδία πάνω στην άλλη, πάντα ξεχειλίζοντας με ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ. Σουηδοί; Άρα τι είπαμε; Οπωσδήποτε καλοί ντε! :@

**Textures - Silhouettes**
Όπα! ΌΠΑ! ΌΠΑ! Τι βρίσκω σε αυτό το forum οέο; Βασικά πως να το περιγράψω; Γαμάει. Πολυρυθμικές Meshuggah επιρροές με ανοιχτά και καθαρά περάσματα, επιθετικότητα και μελωδία. Μια μίξη διάφορων στοιχείων, μοντέρνου κυρίως ήχου, άκρως επιτυχημένη!

**Sylosis - Conclusion Of An Age**
Πρώτη δουλειά; Ρε πάρε φόρα λέμε! Εμ... thrash με μπόλικη maidenila! Πολύ, πολύ δυνατό! Δουλεμένο μέχρι αηδίας και ακούγεται ;) Στάνταρντ κούρδισμα; Τι με λες τώρα;! Μόνο αρνητικό είναι ότι τα κομμάτια περνάνε από πολλές αλλαγές, περισσότερες από όσο χρειάζεται, αλλά μάλλον είναι από τη δίψα να αποδείξουν τι αξίζουν!

Κοινώς γουστάρω να ανακαλύπτω συνεχώς νέες μπάντες!

Καλή εβδομάδα να έχετε...
Ο άχρηστος

ΥΓ. Η εικόνα κουνιέται, δεν είναι η ιδέα σας και όχι δεν είναι gif.