Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Αμάν, χάλασε.

Λένε ότι τα ελάφια παγώνουν μπροστά στα φώτα ενός επερχόμενου αυτοκινήτου ανήμπορα να αντιδράσουν στο απρόσμενο γεγονός. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει στην πραγματικότητα, σίγουρα όμως κάτι τέτοιο μου θυμίζει η νοοτροπία πολλών ατόμων όταν αντιμετωπίζουν απλά προβλήματα.

Ειδικά όταν μιλάμε για υπολογιστές, παρά το γεγονός ότι όλοι τους χρησιμοποιούν καθημερινά, ακόμη και το πιο απλό πρόβλημα είναι ικανό να κάνει τους περισσότερους να σηκώσουν τα χέρια ψηλά, να ανοίξουν διάπλατα τα μάτια και να παγώσουν στο απρόοπτο.

Ναι μεν η επίλυση προβλημάτων δεν είναι μέρος της περιγραφής εργασίας τους, αλλά ούτε και είναι κάτι που διδάσκεται σε σχολές. Βέβαια ο κάθε "πληροφορικός" μάλλον αντιμετωπίζεται σαν το άτομο που κατέχει μια μυστηριακή γνώση αποκατάστασης και επίλυσης προβλημάτων πάσης φύσεως. Δεν έχει σημασία αν το άτομο είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός, αυτό αρκεί ώστε να γνωρίζει κάθε μυστήρια ρύθμιση του τάδε λογισμικού που δεν έχει ξαναδεί στην ζωή του.

Αυτό που με απογοητεύει είναι η απόλυτη αδυναμία των ανθρώπων να σκεφτούν έξω από το περιορισμένο κουτί τους. Πόσο δύσκολο είναι να απλοποιήσεις ένα πρόβλημα σε επιμέρους τμήματα και να τα αντιμετωπίσεις με μια λογική ακολουθία; Πόσο δύσκολο είναι να γράψεις στο google το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις; 

Το google σου δίνει άμεση πρόσβαση σε έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών [παρακολουθώντας ταυτόχρονα καθετί που κάνουμε και φακελώνοντας μας :@], μάλιστα το κάνει τόσο εύκολο που νομίζω ότι σιγά σιγά μεταφέρουμε την γνώση έξω από το μνημονικό μας στο... σύννεφο. Ξέρω πως έλυσα κάτι, θυμάμαι ότι βρήκα την λύση στο internet, αλλά δεν σπατάλησα φαιά ουσία για να απομνημονεύσω ακριβώς τα βήματα. Απλά θυμάμαι την λογική ακολουθία. 

Εγώ δηλώνω πρακτικά άσχετος στα περισσότερα θέματα, όμως πιστεύω ότι είμαι καλός επιλυτής προβλημάτων, όχι γιατί έχω κάποια τεράστια πείρα ή γνώση, αλλά γιατί εμπιστεύομαι την κοινή λογική, την αόριστη σκέψη και την θέληση να αντιμετωπίσω ένα θέμα χωρίς να πετάξω τα χέρια ψηλά, να γουρλώσω τα μάτια και να περιμένω το τέλος. Κοινώς χρησιμοποιώ αυτό με το όποιο όλοι γεννηθήκαμε, το κεφάλι μου.

2 σxόλια:

Vasilis Souvatzis είπε...

Πες τα ρε φίλε...

Captain_nemo είπε...

πόσο αληθεια λες!!

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More